Dag 11 – Zaterdag 7 juli 2012 – Loyettes – St. Donat – 112 km

In ons Fawlty Towers hotel worden om kwart voor 7 gewekt door uitgebreid klokkengelui.We soezen nog even verder en om 9 uur zijn we klaar voor het ontbijt. Buiten is het volle zon, geen wolkje te zien. Tegen half 11 zijn we weg voor een zware rit door de uitlopers van de Dauphine. We rijden over de brug van de Rhone en zijn nu officieel in Zuid-Frankrijk.

Het eerste stuk van de rit is het vrij lastig om op de juiste route te blijven. We moeten vaak stoppen om de weg te zoeken. Maar de Zuiderse sfeer is duidelijk merkbaar, zonnebloemvelden, zuiderse temperaturen en een strak blauwe hemel.

Het eerste stuk van de route is nog vlak maar langzaam aan naderen we de Dauphine. Het eerste klimwerk komt eraan. De benen zijn gelukkig een stuk beter dan gisteren en het klimmen gaat goed. De ene helling na de andere volgt elkaar op, de ene wat steiler, de andere wat langer. Maar of dit ons voldoende klaarstoomt voor de Mont Ventoux, ik weet het niet.

Ook onze volgwagen heeft moeten zoeken deze ochtend maar ze zijn op een marktje gebotst en staan ons dus op te wachten met heerlijk stokbrood en verse kaas. Het eten en drinken doet ons goed want het was een zware ochtend.

We klimmen nog heel even verder en dan komen we op een hoogvlakte waar we een tijdje op het vlakke kunnen rijden. Er is echter een sterke zuidenwind opgestoken dus het blijft werken. In twee derde van de rit krijgen we de volgende hellingen voorgeschoteld. Gelukkig zijn het dit keer hellingen van 5 en 6 procent, die kunnen we ondertussen wel aan. Met de zon op ons hoofd rijden door het Zuiderse Frankrijk, wat een plezier. De laatste 10 km is 1 lange afdaling naar St Donat sur l’Herbasse. Als toemaatje moeten we nog 900 meter heel steil klimmen naar onze Chambre d’Hotes, maar dan wacht ons een klein paradijsje.

Isabelle en Gilbert verwelkomen ons heel hartelijk. De meisjes zitten al in het zwembad met het uitzicht op de Alpen. Wij duiken ook nog even het bad in voor een verfrissende duik. En dan worden we aan tafel verwacht op het mooie terras. Isabelle is een uitstekende kokkin en vergast ons op heerlijke lokale gerechten. Het was een goede beslissing om tot hier te wachten voor de rustdag.

Hier kunnen we ons wel een dagje vermaken.

Inez

Véél meer foto’s