Dag 13 – Maandag 9 juli 2012 – St. Donat – La Bégude-de-Mazenc – 102 km

Onder een stralende zon worden we wakker in ons klein paradijsje. Het heerlijke ontbijt staat ons al op te wachten. Het is kalm aan de tafel, zoals onze gastvrouw opmerkt. Het kost ons duidelijk wat moeite om de rustdag te verteren. Het is de eerste keer dat we wat moeizamer de fiets op kruipen. Zou de rustdag ons goed hebben gedaan of de benen nog hebben verzwaard?

Al snel blijkt dat het prima gaat. De helder blauwe lucht en de noordenwind die zachtjes in onze rug blaast, geven ons vleugels. We rijden door een prachtig landschap met steeds de bergen op de achtergrond. De eerste twee uren laten we de bergkam letterlijk links liggen en over de vlakke wegjes schieten we goed op. Het is warm, maar het is heerlijk fietsen.

Langzaam wordt het parcours weer meer geaccidenteerd met regelmatig klimmetjes. De vele bomen langs de weg bieden gelukkig regelmatig wat schaduw tijdens de klimpartijen. Net voorbij één van de typische, kleine dorpjes die we onderweg passeren, vinden we onze volgauto met de lunch. Oma had de houten picknicktafel gezien die aan het begin van een wandelpad stond. We eten stokbrood met vis, drinken voldoende bij en slaan een nieuwe voorraad drank in voor de tweede helft van onze tocht vandaag.

En dan gaan we op weg voor de uitdaging van de dag, de col du Lauzun, 504 m hoog en een kleine 8 km klimmen. Het begint geleidelijk aan tussen de bomen en langzaam wordt het steiler. Het klimmen gaat best goed, alleen de hitte speelt ons een beetje parten.

Bij de pas de Lauzun rijden we door een kloof tussen de rotsen en dan loopt het nog steiler naar de Col de Lauzun. Gelukkig valt er nu meer schaduw op de weg en in de koelte gaat het klimmen een stuk vlotter. Het blijft een hele inspanning maar sneller dan verwacht bereiken we de top.

En dan volgt een heerlijk lange afdaling. In het eerste stadje in het dal zitten oma en de meisjes ons op een terrasje op te wachten voor een verdiende verfrissing. We fietsen verder door de mais- en zonnebloemvelden en we zien het eerste lavendelveld. En de rotsen blijven als indrukwekkende formaties op de achtergrond aanwezig. We rijden nu grotendeels door een dal langs een rivier met af en toe een tunneltje.

Op het laatste volgen nog enkele korte klimmen, maar na 102 km en 1002 hoogtemeters arriveren we in Le Begude du Mazange, een mooi plaatsje in de bergen.

We installeren ons en bij het checken van de mail blijkt dat de Europese Commissie een beurs heeft toegekend aan een onderzoeksproject met de PsyMate. Een prachtige overwinning voor het psychose-onderzoek. Dat geeft ons nog extra moed om donderdag aan de Mont Ventoux te beginnen.

Morgen beginnen we met onze laatste beklimming in de voorbereiding (nogmaals 8 km klimmen) en dan in 1 lange rechte lijn richting Avignon. De finale wenkt!

Inez

Véél meer foto’s