Dag 2 – Donderdag 28 juni 2012 – Maastricht – Chevron – 102 km

Dag 2 van onze tocht en de officiele start in Maastricht.
Onder een stralende zon werden de gasten verwelkomd door een heel team van vrijwilligers in paarse t-shirts. De binnenplaats van Vijverdal was prachtig versierd, het ontbijt was uitstekend en de ballonnen gaven nog extra sfeer. Wat een team!!

Na de hartverwarmende toespraken van Peter Peters, gouverneur Bovens, gouverneur Reijnders en Nathalie Cock, de voorzitster van Anoiksis, onder deskundige leiding van ceremonie meester Jim van Os, werd bekend gemaakt wie mee mocht met de ballonvaart.

Ook werden nog 2 hele mooie cheques uitgereikt aan ons project door de Lions Club Sittard/Geleen en het RIGG fonds. Heel hartelijk dank voor al die steun!

En dan was het tijd voor een kippenvel-moment. Na het startschot van gouverneur Reijnders vertrokken we in een peloton van enthousiaste fietsers onder luid gejuich van de overige gasten voor een promo-rondje van 5 km. Onze eerste kennismaking met het team van Emiel Frambach. Indrukwekkend om zo door de straten te rijden omringd door professionele motards die al het verkeer tegenhouden. De kinderen van de school die we passeerden begonnen spontaan te applaudiseren.

Na 5 km kwamen we terug bij Vijverdal, de promo-fietsers stapten af en het peloton fietsliefhebbers kon aan de etappe beginnen. Een bijzondere ervaring om in peloton te fietsen. Overal doorfietsen zonder een voet neer te zetten, je rustig laten meedrijven in het peloton, maar ook je eigen grenzen verleggen want het tempo bergop was stevig! In Aubel stond een team klaar met drinken en de nodige bananen en energie-bars. Dat was nodig want het was warm! Wat een fantastische manier om onze tocht te starten!

En toen namen we afscheid van het peloton dat terug richting Maastricht ging. Wij wachtten op onze eigen volgwagen, met mijn moeder aan het stuur en de drie dochters als co-piloot, en ook onze laatste rijder, mijn echtgenoot Erik, kwam aansluiten. Onder een hete middagzon reden we verder richting Ardennen. En de tocht werd niet makkelijker. De ene klim na de andere volgden elkaar op en de zon bleef branden. Enigszins uitgeput kwamen we aan in Jalay maar een lekkere croque, frisse drank en wat ijsblokjes op ons hoofd om af te koelen, gaven ons de moed om weer door te gaan.

Er stond ons nog een stevige beklimming te wachten, de Col du Rosier! Met vernieuwde moed gingen we op weg. Gelukkig kwamen er nu ook af en toe wat wolken voor de zon, dat bracht verkoeling om onze eerste echte berg te beklimmen. En dat hielp, want we zijn alle drie gezwind boven geraakt. Daarna volgde nog een heerlijk lange afdaling richting het dal van de Ambleve. De laatste 10 kilometer gingen bijna alleen naar beneden en dat deed goed aan onze vermoeide benen.

Na 102 km kwamen we aan in onze eerste B&B waar mama en de kids ons al opwachtten. Een frisse douche, een heerlijke maaltijd, en vooral herinneringen aan een prachtige dag, maken van ons heel gelukkige mensen.

Deze actie is nu al meer dan 100 procent geslaagd en de ideeen voor volgend jaar zijn al aan het rijpen!

Inez

Véél meer foto’s